Als we opstaan blijkt dat de regen een laagje poedersneeuw
op de hoge toppen heeft achtergelaten. Klaarheldere lucht dus we hebben goede
hoop op vergezichten als we de Sani-pas oprijden.
Onderweg weer een typisch Afrikaanse benaming voor het
damestoilet.
We rijden de Sani-pas omhoog in een 4x4 terreinwagen; onze
gids Elias is een goede verteller. Hij legt uit hoe de Sani-pas in een eeuw
veranderde van een migratie-route voor gnoe’s, via een ezelpad naar een weg die
nauwelijks begaanbaar is voor terreinwagens. De handelspost is verlaten toen
het transport van ezels overging op gemotoriseerd transport, wat de reis
bekortte van 8 dagen tot 8 uur. Wel is er nog steeds een taxi-standplaats voor
de bevolking van Lesotho.
Onderweg veel vogels; Elias ziet langs de weg dat er die
nacht eland-antilopes hebben geslapen, en even later zien we ze aan de overkant
van de kloof. Deze antilopes zijn 2 meter hoog!
Onderweg fraaie uitzichten op de pieken van de zuidelijke
Drakensbergen.
Omdat we Zuid Afrika verlaten, moeten we weer langs de
immigratie om stempels te halen.
Regelmatig stoppen we om aan de ijle lucht te wennen, en om
van het uitzicht te genieten. Volgens Elias bestaat fase 1 uit het asfalt van
de weg naar de handelspost, fase 2 is de Afrikaanse Massage tot aan de Zuid
Afrikaanse grens, en daarna volgt fase 3: Aambeien!
We zijn inmiddels boven de boomgrens, en de watervallen zijn
bevroren. Ook in de haarspeldbochten ligt ijs, dus de weg is glibberig.
De wolken drijven het dal in, en trekken dan weer weg. Dat
geeft prachtige vergezichten op.
Op bijna 3 km hoogte komen we over de Sani-pas, en gaan de
grens over naar Lesotho (weer stempels! En dan gaan we vanmiddag ook nog een
keertje terug!).
Op deze hoogte woont het Lesotho-volk in lemen hutten. In de
winter is er een permanente laag sneeuw in de omringende bergen waar de
Merino-schapen grazen.
We krijgen in een hutje uitleg over het Lesotho-volk, hun
koningen en strijd tegen Voortrekkers (Boeren) en Zulu’s. We eten brood en nemen
er een slok bier bij. Fia en Jim kopen een warme muts voor de Nederlands
winters.
Daarna lunchen we in de hoogste pub van Afrika, en drinken
daar een Lesotho lager bij, die aanzienlijk beter smaakt! De tocht naar beneden
gaat een stuk sneller, en geeft ons een permanent uitzicht over de
hoogteverschillen die we hebben overwonnen.
Terug in het hotel gaan Jim en Mitch nog even zwemmen in de
spa. Vanavond het laatste diner, iedereen heeft na 3 weken luxueus diner en
reusachtige ontbijten een buikje ontwikkeld dus bij thuiskomst wacht de
sportschool.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten