Bungeejump in Tsitsikamma

Bij zonsopkomst zijn de oesterbanken bijna drooggevallen. Prachtige uitzichten weer; bij de Waterfront wat souvenirs kunnen kopen, maar we bewaren natuurlijk ons ontwikkelingsgeld vooral voor het veel armere oosten van Zuid Afrika.

Onderweg langs Plettenberg, een soort groot bejaardentehuis voor Suid Afrikaaners. 320 dagen zon per jaar, lange stranden, wat zoek je nog meer op je oude dag. De zwarte bevolking leeft iets eenvoudiger.

Op weg naar het Tsitsikamma Nationale park, dat zich uitstrekt tot in de oceaan. Daar komen veel rivieren uit in de Indische oceaan, wat prachtige vegetatie en diepe kloven oplevert. Over die kloven zijn prachtige bruggen gebouwd waaronder de Blaukransbrug, de hoogste van Afrika (216 m). Daar kun je de hoogste bungeejump ter wereld maken. Dat kun je natuurlijk niet langs de kant van de weg laten liggen.

Jim ziet het helemaal zitten. Terwijl Nena, Fia en Paul een lekkere tosti eten, heeft Jim helemaal geen honger. Mitchell heeft meer praatjes, maar laat ook de cola even staan.

Dan vanaf 216 m naar de kant huppen (je benen zitten tenslotte aan elkaar vast) en op 1-2-3 een sprong in het diepe. Heel wat meer ontspannen kwamen ze terug!

Ook nog een paar bavianen gezien die hier bobbejanen heten. Niet voeren want ze zijn erg agressief.

Langs de kant van de weg weer veel fynbos met hele grote heide, die nu al in bloei staat.

Door naar Tsitsikamma Village Inn, een soort vakantiepark waar je slaapt in replica's van lokale huizen. Wij zitten in een 2-etage huis. Nog net een wandeling in het typische oerwoud van deze streek gemaakt, dat toch niet zo erg afwijkt van onze kustvegetatie.