De avondsafari in Krugerpark

Warm aangekleed voor de avondsafari want we wisten nog goed hoe koud het is in de rijwind van de truck. Dit keer was de ranger van het Krugerpark, Nevil. Terwijl het park sloot voor de andere bezoekers, reden wij voor de laatste dieren bij daglicht naar het noorden van het park. Een paar giraffes stonden mooi in het licht van de ondergaande zon.

Nevil rijdt flink door om nog bij daglicht bij de eerste drinkplaats aan te komen. Dan lopen er 5 wilden honden op de gravelroad voor ons.

Dat is zeldzaam want er zijn er maar 300 in het hele park. Ze draven aardig door, onderweg sporen oppakkend van andere dieren, prooi of vijand. Het zijn wrede dieren die hun prooi uitputten en levend verslinden (andere roofdieren doden hun prooi eerst). Dan schiet er in de verte een luipaard de weg over, bijna niet te zien. De wilde honden hebben ‘m echter geroken en jagen het luipaard een boom in. Dar staan de honden een minuut tegen de boom aan te springen, maar ze kunnen er niet bij. Dat levert op 5 meter afstand een fantastisch beeld op.

De honden trekken door, we zien de impala’s wegsprinten. Het luipaard springt soepel uit de boom en gaat de andere kant op.

We stoppen voor een drankje en snack, midden op een brug terwijl de maan opkomt. Zo zien we de leeuwen tenminste van afstand aankomen ...

Nevil heeft de lampen gemonteerd en we rijden de duisternis in. De bedoeling is dat we met lampen schijnen om de ogen te vinden van een dier. Die lichten op als kleine lampjes in het duister.

Dat valt nog niet mee. Jim heeft de scherpste ogen en vindt heel wat kat-achtigen.  We hebben een behoorlijke score, maar geen foto’s. Een krokodil in een poeltje, een olifant, een civet-kat en een genet kat.

Wat Afrikaanse wilde katten, een steenbokje. Een grote kudde buffels, en een oude grimmige buffel-stier.

Als bonus zien we tenslotte nog de vierde van de ‘Big 5’ bij een drinkpoel staan – de neushoorn.

Verkleumd komen we in Sephapane Lodge aan, om vervolgens rond een groot houtvuur onze braai te verorberen. Niet in het Krugerpark, helaas, maar wel zo comfortabel.

De ochtend-safari - vroeg op maar prachtige dieren gezien in Krugerpark

Om 04:45 uur zijn de vrouwen al opgestaan - zelfs tijdens de safari moeten de haren goed zitten! De mannen volgen op laatste moment maar dan is er natuurlijk paniek. Mitchell heeft al zijn sokken in een sopje gezet, en nu heeft hij niets meer om aan te trekken.

Na 2 koppen koffie gaat het wel weer, en komt de grote safari-bus voorrijden. Helemaal open dus best koud! De jas is wel nodig. Meteen bij binnenkomst een hyena.

Langs de kant staan auto's stil - er is net een leeuw overgestoken, we zijn te laat. Op zoek naar de leeuwen rijden we de gravelroads op. Een aantal fraaie vogels, waaronder de visarend, en dit exemplaar.

Verderop de 'eland' antilope, de grootse antilope-soort. Heel zeldzaam dus we hebben geluk.

Nog geen leeuw gezien, wel het spoor van een leeuwin met welpjes.

Nog meer vogels gezien. Deze is de nationale vogel van Zimbabwe. Dat land grenst aan het Krugerpark en er zijn vluchtelingen die via Krugerpark Zuid Afrika inkomen. Best een gevaarlijke tocht!

Dan staan er weer auto's stil - er hangt een karkas van een impala in de boom! Dat kan alleen een luipaard gedaan hebben, en gegarandeerd komt-ie terug voor de rest van de prooi. Zoals je ziet heeft het luipaard al een behoorlijk stuk verorberd.

Wij gaan om 9 uur aan ons ontbijt. Gewoon in het park (op de parkeerplaats sporen van het luipaard).

Langs de rivier een prachtig uitzicht: nijlpaarden, een grote olifant, waterbokken en impala's. En een paar kleine krokodillen.

We gaan weer op de terugweg, en komen langs de boom, waar nu het luipaard bezig is met de resten van de impala. De ranger duwt de safaribus langs alle wachtende auto's, maakt enorm kabaal als de takken afbreken. Het luipaard vindt dat teveel belangstelling en klimt naar beneden zodat wij eerste rang zitten terwijl zij (?) in het gras verdwijnt.

Verder weer, en dan komen we langs de rode hornbill, een beschermde vogelsoort. De rode vogels zijn volwassen, degene met een witte vlek zijn nog jong.

Dan een grote krokodil in een stroompje.

Verderop rijden we bijna over deze gifgroene kameleon heen (hoe kun je 'm missen?)

Dieren die je snel over het hoofd ziet, zijn steenbokjes. Heel andere dieren dan je denkt, het zijn heel kleine antilopes.

Dat geldt niet voor olifanten die met veel kabaal oversteken. Dit keer een grote kudde met veel kleintjes erbij.

En om half twee komen we weer bij de uitgang van het park. We hebben echt een prachtig uitzicht vanaf onze safaribus.

Zoveel wild maakt hongerig, dus aan de rand van het zwembad lekker geluncht. Het is niet echt warm dus een frisse duik zit er niet in.

En dan is het tijd voor de avond-safari, met braai. Daarover morgen meer!

Krugerpark en Sephapane Lodge

Het is vandaag maar 100 km van Tzaneen naar Phalaborwa, dus rustig uitslapen en een ontbijt bij Comewell, dezelfde statige ober die we gisteren hadden (en die bij het nemen van de familiefoto ook de stoel op de voorgrond mee-fotografeerde).

In de binnentuin meerdere kolibri’s.

Zoals wel een beetje verwacht, heeft Budget Car niet meer gebeld om de VW bus te vervangen door een 4x4 Nissan X-Trail. Is ook niet zo erg, de VW-bus rijdt als een tierelier en heft veel meer ruimte dan de X-Trail. We rijden door een landschap met fruitbomen naar het Krugerpark. 

We zijn natuurlijk veel te vroeg, dus we doen alleen maar de check-in en rijden door naar de Phalaborwa-gate. Aan deze kant van het Kruger Park leven vooral olifanten, maar ook leeuwen, wat giraffes en zebra’s, en heel veel impala’s. Bij de gate komen we erachter dat je geen alcohol mag meenemen het park in dus onze Sauvignon Blanc uit Franschhoek gaat de vuilnisbak in.

Het Kruger Park is enorm: zo groot als Wales dus je moet behoorlijk rondrijden (en kunt eigenlijk niet alle dieren zien op een dag – het is 200 km van de ene kant naar de andere kant!). Meteen bij binnenkomst nieuwe antilopes gezien, dit keer impala’s. Verderop echte, grote Afrikaanse olifanten, veel groter dan wat we in Addo hebben gezien.  In het algemeen is de dichtheid van de dieren een stuk lager dan in Addo, dus we rijden hele stukken zonder iets te zien. Veel minder warthogs, en geen kudu gezien!

De rivier ligt droog – de winter is het droge seizoen, dus er zijn niet veel dieren te zien bij de drinkplaatsen. Zoals we ook eerder meemaakten, zie je plotseling de dieren als je stilstaat (maar waar moet je gaan stilstaan?). Toch weer een paar nieuwe dieren geschoten, waaronder dus de impala, zo’n 5 giraffes, en nijlpaarden.

En steeds op de weg letten want daar kun je sporen zien. De olifant kun je niet gemakkelijk missen (naast de enorme bergen dung).

De nijlpaarden kwamen we per ongeluk tegen in een grote vijver. Teleurgesteld omdat er geen dieren aan het drinken waren, wilden we al wegrijden toen we kringetjes in het water zagen.  Uiteindelijk bleken er wel 10 nijlpaarden in het water te liggen.

Terug naar de gate was wel 60 km rijden, onderweg nog een paar reusachtige oude olifanten gezien (die bezig waren om boompjes uit d grond te trekken) en prachtige zonsondergang. Let ook op de termietenheuvels, die in de ondergaande zon er soms uitzien als trollen, met de takken van de bomen waar ze ingegroeid zijn als hun armen.

’s Avonds gegeten in de lodge. Onze kamers liggen in een groot huis, twee aparte twee-persoonskamers beneden, en Jim heeft een grote ‘loft’ met 2 bedden voor zichzelf. Tijdens het diner een voorstelling van Zulu dansers en drummers, en de lokale Amarula likeur bij de koffie.

Nu naar bed, morgen om 05:45 uur verzamelen voor de morning safari!

Naar Johannesburg en dan snel door naar Tzaneen

In het pikkedonker de spullen in de auto gegooid en met ons onbijtpakketje op weg naar de luchthaven van Port Elizabeth (ofwel P.E. voor de Zuid Afrikanen). Onderweg de pot holes vermijden want als je daarin terechtkomt vallen de wielen van de auto en de kronen uit je gebit. Dus waren we blij dat we rond half zeven bij de township Motherwell aankwamen want daar kwam wat meer verlichting. Ook meer mensen op de weg; zoals in ieder ontwikkelingsland loopt de zwarte bevolking veel, om bij werk te komen, om hout te sprokkelen.

In een plensbui de auto ingeleverd; piepkleine luchthaven dus oversteken naar de vertrekhal. Speciaal voor de thuisblijvers een foto van het T-shirt van de coffee shop!

Goeie vlucht naar Jo'burg (zoals dat hier heet) en het wordt meteen een stuk droger en warmer. Op de luchthaven veel meer mensen, en met de hoogste criminaliteit van het land dus goed opletten. Bij Budget Car nog geen 4x4 voor ons, dus nemen we genoegen met een VW bus naar Tzaneen, zo'n 4 uur rijden.

Saaie tocht na de dieren van gisteren. Veel gras dat verbrand is, zwartgeblakerd; het regent hier nauwelijks in de winter (dus: nu!). In de buurt van Pietersburg (nu Polokwane, de eerste stad van Zuid Afrika die een naamsverandering onderging in 1994) wordt het veel drukker langs de weg. De school is uitgegaan en veel busjes rijden de scholieren naar huis. Dergelijke busjes zie je overal, en de chauffeurs rijden behoorlijk woest!).

Bij de Magoebaskloof gaat de weg omhoog, en bij een stuwdam vindt veel landbouw plaats.

We zien theeplantages, bananen (alvast in blauwe plastic zakken) en langs de kant verkopers met sinaasappels, aardappels en uien.

Tzaneen Country Lodge is een aangename plek met (koud!) zwembad, om na de lange reis weer even vakantie te vieren. Zoals je ziet, vindt ook het personeel dat je hier prima kunt uitrusten!

Lemen hutjes en Addo Elephant Park

Heerlijk in de opkomende zon ontbeten. Langzaam werd het warm terwijl wij ons tegoed deden aan grote kannen vers sinaasappelsap van de eigen boomgaarden.

Addo National Park is ooit opgericht voor de uitstervende kolonie olifanten die de sinaasappelplantages verwoestten. Nog steeds mag je geen citrusvruchten het park innemen! Maar er zijn ook kudu's, struisvogels, zebra's, veel wrattenzwijnen, buffels, hyena's en zelfs leeuwen.

Hieronder alvast een selectie van de foto's; het verhaal komt na het diner!

Zoals beloofd de rest van het verhaal. Bij binnenkomst wordt de auto gecontroleerd op sinaasappels. Lang geleden hebben ze geprobeerd de olifanten te kalmeren met gistende sinaasappels. Nu zijn ze verslaafd ...

Bij de tweede poort staat een opzichter zulke rare klakgeluiden te maken dat we denken dat hij boos is, maar hij neemt ons in de maling. Geeft tips over de beste plekken voor leeuwen, verderop in het park. Al meteen na een paar bochten een drinkplaats met zebra's en kudu's. We zien zelfs een wrattenzwijn (later struikelen we over deze grappige beesten).

Bij het vallen van de avond komen de roofdieren tevoorschijn, zoals deze jakhalzen (Jim heeft de scherpste ogen!)

Olifanten met kleintje lopen in kuddes. De mannetjes zijn meestal alleen, er kan maar 1 bul bij de vrouwtjes zijn. Verderop in het park lopen erg grote en oude dieren.

Een paradijs voor wrattenzwijnen! Als ze weglopen houden ze hun penseelstaarten recht omhoog.

In het achterste deel van het park zijn meer steppes, met prachtige beelden van antilopes, struisvogels en in de verte een olifant. Zo stel je je Afrika voor.

Apen zijn er ook, dit keer niet de vervelende bavianen die onderweg je lastigvallen. Ze eten vruchten uit de bomen.

Kudu's zijn mooi, zeker de mannetjes, en lekker! Eigenlijk was de kudu-steak lekkerder dan de struisvogel ... en alleen in het wild geschoten.

Beschermd in het park zijn ook de olifant-mestkevers. Zo'n 3 cm groot rollen ze prachtige mestballen. Je mag dan ook in het park niet over de olifantenpoep heenrijden.

De meest imposante dieren zijn de buffels, en ook de gevaarlijkste. Prachtige grote dieren, die we pas tegen zonsondergang bij de drinkplaatsen zagen.

Bij de uitgang nog even op de foto met de schedels van 2 olifanten.

En over zonsondergang gesproken: die was weer prachtig vanavond. Daarna getankt in een druk tankstation waar van alles door elkaar heenloopt. Zo langzaamaan begin je je meer op je gemak te voelen, ook als het er allemaal niet zo 'blank' uitziet.Wel blijven oppassen, ook hier lopen hekken rond de hotels!